Sidewalk Concert
See the beauty on your doorstep
Stiekem

Buiten is het nog nacht-donker. Als ik uit het raam kijk naar de overkant van de tuin zie ik maar heel weinig lampjes branden. Buiten is het nog stil, op de paar taxi's na die zakenmensen oppikken bij het Pulitzer hotel. De meneer van de kranten hangt de vlaggen van zijn winkeltje buiten en Harrie van de Koffiehoek pakt het brood uit wat de bakker net heeft bezorgd. Tenminste, dat denk ik allemaal. Ik ben namelijk niet buiten, maar lekker warm in de keuken.

Ik zit op het venster- bankje dat niet meer naast het venster staat en dus eigenlijk geen venster-bankje meer is. De kaarsjes staan aan, net als Norah Jones en naast mij op het kastje staat, naast de lelijke lamp, een grote bak met yoghurt, muesli en fruit en een grote Starbucksmok met thee. Ik ben vandaag extra vroeg opgestaan. Ik had gisteravond al hardgelopen en ik had bedacht dat als ik wel gewoon om 6.15 de wekker zou zetten, ik niet alleen even zou kunnen snoozen (gedaan, geen succes), maar ook nog tijd zou hebben om stiekem een half uurtje in de keuken te zitten.

Stiekem, omdat het stiekem voelt. Iedereen slaapt nog. Behalve de mensen die op zijn omdat ze naar werk, school of andere verplichting moeten. Behalve de mensen die op weg zijn. Ergens tussen de slapers en bewegers zit ik dus op mijn venster-bankje. Het is bijna hetzelfde gevoel als wanneer ik 's ochtends door een slapende stad ren. Alleen is dit nog beter, want ik doe eigenlijk heel weinig, behalve zittend stilstaan. Wat het nog leuker maakt, is dat als ik helemaal naar achter zit met mijn rug tegen de leuning van de venster-bank, mijn voeten boven de grond bungelen en ik me ook nog eens lekker klein voel.

Dus, zit ik hier een beetje onzichtbaar klein te zijn, stiekem omdat ik gewoon lekker stil zit. Nog niet onderweg, en ook niet in slaap.





Laatste tweets
Bouw je mee aan City Love?
iTunes - The Oslo Recordings EP
Release - The Oslo Recordings - EP - Andy

Andy beluisteren op Soundcloud